Αγριογούρουνο με τα Ούλα του!!!

Μπορεί οι γιορτές να πέρασαν εδώ και μήνες ο χειμώνας όμως εδώ καλά κρατεί...
Έτσι σας παρουσιάζουμε ένα ωραίο, νόστιμο και γιορτινό πιάτο που φτιάξαμε.

Το βασικό μέρος της συνταγής έχει να κάνει με το κρέας।
Πήραμε λοιπόν περίπου ΄ενα κιλό αγριογούρουνο από μπούτι χωρίς κόκκαλο και απoβραδίς το μαρινάραμε σε μισό μπουκάλι κόκκινο κρασί, μπόλικο μαύρο, κόκκινο, πράσινο πιπέρι, σκόρδο, μαϊντανό και λίγο αλάτι। Πρίν το μαρινάρισμα και για 3 ώρες περίπου βάλαμε το κρέας μέσα σε νερό με ξύδι, για να βγάλει το αίμα του και να φύγει η βαριά μυρωδιά του κυνηγιού.

Την επόμενη μέρα ξεκινάμε το ψήσιμο βάζοντας το κρέας μας όπως είναι με τη μαρινάδα στη γάστρα για μια περίπου ώρα στους 180 βαθμούς κάτω και αέρα.

Αφού περάσει μια ώρα ψησίματος αδειάζουμε τη μαρινάδα και την χύνουμε.
Προσθέτουμε τα υλικά που θέλουμε για το τελικό ψήσιμο δηλαδή:
Κουκουνάρι, κάσιους, κάστανα, δαμάσκηνα, ένα ξερό κρεμμύδι και αρκετό ζωμό λαχανικών για το υπόλοιπο ψήσιμο, αφού προηγουμένως αλείψουμε το κρέας με δυο κουταλιές της σούπας μέλι. Δεν χρειάζεται να προσθέσουμε κανένα μπαχαρικό. Το κρέας έχει πάρει από τη μαρινάδα ό,τι χρειάζεται, για να γίνει νόστιμο και ζουμερό.
Ψήνουμε για μιάμιση περίπου ώρα ακόμα.

Συνοδευτικά που έτυχε να φτιάξουμε:
Μίνι καροτάκια και πλακέ φασολάκια βραστά και σωταρισμένα σε ελαιόλαδο.

Πατάτες βρασμένες και σωταρισμένες σε μαϊντανό, σουσάμι και μαυροκούκι

Πουρές γλυκοπατάτας με καβουρδισμένο κουκουνάρι.

και να το συνολικό τελικό αποτέλεσμα!!

Κωνσταντινούπολη-Topkapı Palace-Topkapı Sarayı

Εξωτερικές εικόνες από τους κήπους του παλατιού Τοπ καπί της Κωσταντινούπολης.

Μακέτα του παλατιού

Κιόσκι στην είσοδο

Η κεντρική είσοδος των τειχών κοντά στην Αγιά Σοφιά

Η Αγία Ειρήνη, εδώ έχουν γίνει αρκετές στέψεις Βυζαντινών αυτοκρατόρων.

Από το θερινό τμήμα του Σαραγιού

Οι μεγάλες καμινάδες της μεγάλης κουζίνας του παλατιού




Θαυμάστε τη φύση, μέσα από το γέρικο κυπαρίσσι φύτρωσε και μεγάλωσε μια συκιά!

Κεντρική αλλέα

Μέρος των κτηρίων του χαρεμιού



Εδώ μας είπαν ιστορίες για χανούμισσες μάνες κατοπινών Σουλτάνων που έπνιξαν αμέτρητα μωρά για να πάρει σειρά στη διαδοχή το δικό τους παιδί...

Τμήματα κτηρίων με θέα το Βόσπορο

Προς το Βόσπορο

Είναι μαγεία να αντικρύζεις τη θάλασσα από εδώ πάνω

Κάτω χαμηλά διακρίνονται ακόμα τα Βυζαντινά τείχη της Πόλης.

Τηγανιά σπέσιαλ

Μια πολύ νόστιμη γρήγορη και ιδιαίτερη τηγανιά που μας προέκυψε στην προσπαθειά μας να φτιάξουμε ένα μεζεδάκι.

Τα υλικά μας

ένα ψαρονέφρι κομμένο κυβάκια

ένα κρεμμύδι ξερό

μια καυτερή πιπεριά

δυο μέτριες πατάτες

εκατό γραμμάρια παρμεζάνα

λίγο κουκουνάρι

δυο φύλλα δάφνης

ρίγανη, θυμάρι, αλάτι, πιπέρι

λίγο ελαιόλαδο

Η παρασκευή απλή, αχνίζουμε το κρέας με το κρεμμύδι, τη δάφνη και την πιπεριά.

Προσθέτετε το λάδι, το τυράκι και τις πατάτες κομμένες σε μικρά κυβάκια και σβήνετε, αν θέλετε, και με λίγο άσπρο κρασί - εγώ δεν το ΄κανα, προτίμησα να προσθέσω λίγο ουζάκι.

Την ψήνουμε σε μέτρια φωτιά και γυρνάμε προσεκτικά, ώστε να ροδίσει και να πάρει ωραίο χρώμα.

Συνοδεύεται με μια πράσινη και δροσερή σαλάτα και με ένα λευκό δυνατό αρωματικό κρασάκι σαν τη διάσημη Σάμαινα!

Μες στης Πόλης τα στενά...οι δρόμοι της Κωσταντινούπολης

Μια βόλτα μας στους δρόμους της Πόλης, όσα προλάβαμε να δούμε μέσα από ένα λεωφορείο...

Τα τείχη του Θεοδοσίου, αθάνατα και αχρείαστα...

Περνώντας μέσα απ΄ αυτά...

Εδώ κοντά ήταν το ξενοδοχείο που μείναμε και λίγες δεκάδες μέτρα πιο κάτω, πάνω σε μια λεωφόρο, στο πεζοδρόμιο, υπάρχει ακόμα ένα εκκλησάκι με ημερομηνία πάνω στην πόρτα του από το 1200μχ, πολύ πριν την άλωση. Βρίσκεται εκεί κλειδωμένο και άδειο...

Στον ιππόδρομο, έδω που έγινε η στάση του ΝΙΚΑ

Μιναρέδες και Αιγυπτιακά λάφυρα...

Τα ερείπια των Ρωμιών...

ακόμα και σήμερα καίγονται και καταπατούνται...

Και τα παλάτια των Σουλτάνων

Κόσμος πολύς στους δρόμους, πολύβουη η πόλη...

αλλά και αφόρητη μοναξιά...

Η περίφημη πλατεία Ταξίμ, η πλατεία των εξεγέρσεων

Κι ο τόσο γοητευτικός Βόσπορος

Λεωφόροι και τζαμιά

Όπως και να το κάνεις η Πόλη σε πονάει, όσο και να θες να βλέπεις τα πράγματα ψύχραιμα,

υπάρχει κάτι μέσα σου που σε τσιγκλάει σε στεναχωρεί και φεύγοντας δεν θες να ξανάρθεις.

Πρέπει να περάσει καιρός για να ξαναπάς...

Μές της Πόλης τα στενά λοιπόν...