Βαρβάρα ή Βάρβαρα

Σε κάποια μέρη της Ελλάδας (Θράκη -Μακεδονία) είναι γνωστό με το όνομα Βαρβάρα στα νησιά το ξέρουμε σαν Βάρβαρα. Όπως και να λέγεται είναι μια παλιά συνταγή συνδεδεμένη με τη Χριστιανική γιορτή της Αγίας Βαρβάρας, αν και ο τρόπος παρασκευής μας παραπέμπει σε πιο αρχαίες τελετές πανσπερμίας.

Η γιαγιά στη Σάμο την παραμονή άνοιγε το σεντούκι με τα πάνικα σακουλάκια που μέσα φύλαγε τα γεννήματα της χρονιάς (φασόλια, ρεβύθια, κουκιά, στάρι, σταφίδες κλπ) έβγαζε μια χουφτίτσα από το καθένα στο τσουκάλι με το ζεστό νερό που είχε στο τζάκι, και τ΄ άφηνε να μουλιάσουν. Την επόμενη μέρα τα μαγείρευε και μετά τη λειτουργία μας φώναζε να φάμε. Όποιος πετύχαινε κουκί είχε την τύχη με το μέρος του.Η συνταγή της γιαγιάς χάθηκε, μια παραλλαγή της μας έχει δώσει η μάνα μας από τη Θεσσαλονίκη που είναι πολύ νόστιμη και που κάθε χρόνο μας γλυκαίνει.

Σας την παρουσιάζουμε λοιπόν:

Υλικά

Mισό κιλό σιτάρι
250 γρ ζάχαρη μαύρη
ελάχιστο αλάτι
4 κουταλιές της σούπας σταφίδες
μισό κουταλάκι κανέλα
μισό κουταλάκι κύμινο
μισό κουταλάκι μοσχοκάρυδο
1 φλιτζάνι αλεύρι άσπρο
200 ψιλοκομμένα καρύδια
100 σουσάμι
ένα ρόδι

Μια εκδοχή με αποξηραμένα κράνα αντί για ρόδι

Παρασκευή


Μουλιάζετε το στάρι από το προηγούμενο βράδυ, το πρωί το ξεπλένετε και το βάζετε να βράσει, μέχρι να μαλακώσει . Προσθέτετε τότε τη ζάχαρη, τις σταφίδες και το αλάτι και συνεχίζετε το βράσιμο. Αποσύρουμε την κατσαρόλα από τη φωτιά και αφήνουμε να γίνει κάπως χλιαρό.

Στο διάστημα αυτό καβουρντίζουμε το αλεύρι μέχρι να ροδίσει ελαφρά ανακατεύοντας συνέχεια. Μόλις είναι έτοιμο προσθέτουμε τα μπαχαρικά και ρίχνουμε σιγά σιγά κρύο νερό μέχρι να γίνει ένας χυλός που προσθέτουμε στη χλιαρή βαρβάρα ανακατεύοντας ζωηρά.

Όταν ενσωματωθούν καλά, το ξαναβάζουμε στη φωτιά μέχρι να πάρει μια βράση .
Ο χυλός δεν πρέπει να είναι πολύ πηχτός ,γιατί ,όταν κρυώσει, θα πήξει.
Αν αυτό συμβεί, αραιώστε το με λίγο βραστό νερό.

Παράλληλα καβουρντίζουμε το σουσάμι και τα ψιλοκομμένα καρύδια ενώ ετοιμάζουμε το ρόδι βγάζοντας προσεκτικά τα σποράκια του.

Και του χρόνου!