Galette des Rois - Η γαλλική βασιλόπιττα

Η γαλλική παραλλαγή της γνωστής μας βασιλόπιττας αρκετά παραλλαγμένη κατά την γαλλική παράδοση.

Το γλυκό φτιάχνεται με το γνωστό μας φύλλο σφολιάτας, πλούσια βουτυρωμένο και με μια γέμιση που αποτελείται από τρία ισόποσα υλικά καλά ζυμωμένα μεταξύ τους : Γάλα, ζάχαρη και αμυγδαλόπαστα.

Κατά την παράδοση το γλυκό κόβεται την ημέρα των Θεοφανείων, μέσα σε αυτό υπάρχει κρυμμένο ένα φασόλι ή μια μινιατούρα κουκλίτσα ενός μωρού που συμβολίζουν τη γονιμότητα. Κατά άλλους το φασόλι προέρχεται από τους Ρωμαίους και η κουκλίτσα συμβολίζει το μικρό Χριστό. Το γλυκό συμβολίζει τα δώρα των μάγων στο μικρό Χριστό.

Αυτός που θα βρει το φασόλι στέφεται βασιλιάς για μια μέρα και φοράει μια χρυσή (χάρτινη) κορώνα!

Ο "Βασιλιάς " αυτή τη μέρα μπορεί να δίνει διαταγές στα μέλη της οικογένειας ή της παρέας, για παράδειγμα όταν πίνει το ποτό του όλοι πρέπει να πιούν μαζί του και να φωνάζουν : "Le roi boit" δηλαδή ο Βασιλιάς πίνει!

Το έθιμο διατηρείται, ειδικά σε οικογένειες με παιδιά, στα σχολεία αλλά και στους χώρους εργασίας ανάμεσα στους συναδέλφους.

Στη δουλειά μου περιττό να σας πω ποιος είναι φέτος ο Βασιλιάς...το βρήκατε!!!

Οι φωτογραφίες είναι από το διαδίκτυο.

Vigeland Park - Το πάρκο με τ΄αγάλματα

Αρκετά ψηλά στη λίστα των σημαντικότερων αξιοθέατων της πόλης του Όσλο βρίσκεται το πάρκο των γλυπτών. Τοποθετείται τρία χιλιόμετρα βορειοδυτικά του κέντρου της πόλης και καλύπτει μια έκταση που ξεπερνά τα 80 στρέμματα.

Όλη αυτή η έκταση χωρίζεται σε τομείς που φιλοξενούν περίπου 212 γλυπτά του διάσημου καλλιτέχνη Gustav Vigeland. Η τεχνοτροπία των γλυπτών είναι χαρακτηριστική του ύφους που διακρίνει τον δημιουργό τους και τα υλικά που χρησιμοποιήθηκαν ποικίλουν.

Συγκεκριμένα έχει χρησιμοποιηθεί χαλκός, γρανίτης, πηλός, μάρμαρο και σίδερο. Αναπαραστάσεις ζώων, ανθρώπων φυσικών τοπίων και αφηρημένη τέχνη είναι ορισμένα από τα στοιχεία που διανθίζουν τη θεματολογία των γλυπτών.

Ίσως το γνωστότερο έργο του πάρκου είναι το Monolith που βρίσκεται στο ψηλότερο σημείο του πάρκου. Ο καλλιτέχνης με αυτό θέλει να δώσει τον συμβολισμό του "κύκλου της ζωής" , συνολικά το έργο μοιάζει με 'τοτέμ' φτάνει σε ύψος τα 14,12 μέτρα και αναπαριστά ένα σύμπλεγμα 121 ανθρώπινων σωμάτων που κατευθύνονται ανοδικά προς τον ουρανό.

Η συγκεκριμένη περιοχή προσελκύει ετησίως δεκάδες χιλιάδες τουρίστες αλλά και κατοίκους της πόλης που αθλούνται, χαλαρώνουν, συνδιαλέγονται και πολλές φορές κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού κάνουν ηλιοθεραπεία.

Παραδοσιακό σαμιώτικο κεσκέκι

Το Κεσκέκι είναι ένα έθιμο που οι ρίζες του χάνονται στα βάθη των αιώνων. Φαίνεται να προέρχεται απ’ τις αρχαιοελληνικές ταυροθυσίες. Κατά τη χριστιανική περίοδο επηρεάστηκε απ’ τα χριστιανικά κοινόβια, διαδόθηκε με παραλλαγές σε διάφορες περιοχές κυρίως της Μικράς Ασίας (στη Μυτιλήνη, στα Βουρλά, στη Σπάρτη Πισιδείας, στον Πόντο, στην Καππαδοκία και αλλού) και μετεξελίχθηκε σε λατρευτικό και γαμήλιο έθιμο.

Στη Σάμο το φτιάχνουμε πάντα την πρωτοχρονιά, είναι το παραδοσιακό φαγητό της μέρας αυτής. Την παραμονή βράζεται για πολλές ώρες και το απόβραδο της παραμονής μπαίνει σε φούρνο σε σφραγισμένη γάστρα στους 90 βαθμούς μέχρι το μεσημέρι της πρωτοχρονιάς

Στη Σάμο σε πολλές γιορτές φτιάχνεται το ίδιο φαγητό σε μεγάλες ποσότητες και μοιράζεται στους πιστούς. Η διαφορά είναι ότι αυτό δεν μπαίνει σε φούρνο άλλα βράζεται μόνο σε μεγάλα καζάνια και ονομάζεται : ΓΙΟΡΤΗ. Σε περιόδους δε νηστείας φτίαχνεται και χωρίς κρέας αλλά με ρεβύθια κρεμμύδια και στάρι.

Η συνταγή :

1 κιλό κρέας, αρνί ή κατσίκι ή χοιρινό ή και βοδινό

1 κιλό κρεμμύδια σε μεγάλα κομμάτια

1 κιλό σπασμένο σκληρό στάρι.

Μισό φλυτζάνι ελαιόλαδο.

1 ξυλάκι κανέλας για το βράσιμο

Αλάτι. πιπέρι, κανέλα.

Αν θέλετε και το κρέας είναι άπαχο 50 γρ βούτυρο.

Σωτάρουμε το κρέας με το λάδι και τα κρεμμύδια, προσθέτουμε μπόλικο νέρο, χαμηλώνουμε τη φωτιά και το βράζουμε 2-3 ωρίτσες μέχρι να ξεκολλήσει το κρέας από τα κόκαλα.

Αφαιρούμε τα κόκαλα και, αν θέλουμε το κρέας μας να βρίσκεται σε κομμάτια μέσα στο φαγητό, το κρατάμε στην άκρη. Αν προτιμούμε να λιώσει, το βάζουμε ξανά στην κατσαρόλα.

Στη κατσαρόλα με τα βρασμένα κρεμμύδια και το ζωμό του κρέατος προσθέτουμε το στάρι και το ξυλάκι της κανέλας και με μια ξύλινη κούταλα ανακατώνουμε συχνά, επειδή το φαγητό κολλάει πολύ εύκολα.

Η φωτιά μας πρέπει να είναι μέτρια και να έχουμε πάντα κοντά μας βραστό νερό, για να προσθέσουμε στο φαγητό. Αυτή η διαδικασία κρατάει 2-3 ώρες μέχρι να βράσει το στάρι.

Αφού βράσει, το βάζουμε στη γάστρα , προσθέτουμε 2 ποτήρια ζεστό νερό,αλατοπιπερώνουμε , κανελώνουμε, βάζουμε το βούτυρο αν θέλουμε και το φουρνίζουμε.

Το δικό μου κεσκέκι με ένα ποτήρι έξτρα νερό χρειάστηκε 4 ώρες στους 140 βαθμούς στο φούρνο στον αέρα και από κάτω.

Στην παρακάτω φωτογραφία βλέπετε πώς ήταν πριν μπει στην γάστρα.

Στην πρώτη φωτογραφία της ανάρτησης φαίνεται πώς πρέπει να είναι έτοιμο και τραγανό.

Σερβίρεται με την παραδοσιακή σαμιώτικη βασιλόπιττα που σε αντίθεση με άλλα μέρη της Ελλάδας είναι το ψωμί που φτιάχνουμε για την πρωτοχρονιά.

Τώρα ξέρετε πώς περάσαμε την πρωτοχρονιά μας στο Βερολίνο!

Και του χρόνου να΄στε όλοι καλά!