Γλυπτό στον άνεμο

Μπομπ ο αδέσποτος

Μπομπ ο αδέσποτος….

Ήρθε και μας βρήκε πριν από μερικές εβδομάδες στο κήπο
του σπιτιού μας στη Σάμο. Βρήκε την πόρτα ανοιχτή και μπήκε.
Κουρασμένος, άυπνος, πεινασμένος και αρκετά φοβισμένος.

Ήταν μάλλον ράτσας πόιντερ και φόραγε λουράκι.
Προφανώς ανήκε σε κάποιο κυνηγό που ή τον έχασε στο κυνήγι ή τον ξαπόστειλε, γιατί το σκυλί δεν ήταν καλό στο κυνήγι…

Του βάλαμε νεράκι να πιεί και του δώσαμε ένα κομμάτι ψωμί
που είχαμε πρόχειρο.Το νερό το ήπιε όλο αμέσως, το ψωμί το πήρε στο στόμα και το έθαψε λίγο πιο πέρα που βρήκε χώμα μαλακό. Μετά ξάπλωσε δίπλα στο αυτοκίνητο και κοιμήθηκε ώρες πολλές…

Όλες τις υπόλοιπες μέρες των διακοπών έμεινε μαζί μας σαν να ήταν δικό μας σκυλί, πάντα δίπλα μας πιστός, παιχνιδιάρης, πανέξυπνος!

Η πόρτα του κήπου, όπως πάντα, ανοικτή αλλά αυτός δεν ξεκόλλαγε από κοντά μας.

Μιά μέρα πριν φύγουμε τον αφήσαμε, όπως κάθε μέρα στο σπίτι, για να κάνουμε τις δουλειές μας και όταν γυρίσαμε
έλειπε…λες και το ήξερε πως την άλλη μέρα φεύγαμε και
πήρε ξανά τους δρόμους.΄Εφυγε έτσι όπως είχε έρθει…
ο Μπομπ ο αδέσποτος.

Rotes Rathaus - Το κόκκινο Δημαρχείο του Βερολίνου

Ο πύργος της ραδιοφωνίας στην Αλεξάντερπλατζ.

Το σημερινό κτίριο του δημαρχείου σχεδιάστηκε από τον Χέρμαν Φρίντριχ Βάζερμαν και χτίστηκε μεταξύ 1861-1869. Ο αρχιτέκτονας εμπνεύστηκε από τα ιταλικά, αναγεννησιακά δημοτικά μέγαρα, αλλά ο πύργος θυμίζει τον καθεδρικό της Λυόν στη Γαλλία. Οι τοίχοι είναι φτιαγμένοι από κόκκινο τούβλο, από όπου προέρχεται και η ονομασία του δημαρχείου και όχι από τις πολιτικές πεποιθήσεις των δημάρχων. Στο κτίριο υπάρχει ζωφόρος που παρουσιάζει πτυχές της πολιτικής, οικονομικής και καλλιτεχνικής ιστορίας του Βερολίνου.